{"id":1629,"date":"2019-08-30T19:39:15","date_gmt":"2019-08-30T19:39:15","guid":{"rendered":"http:\/\/www.rozalia-zagnansk.pl\/?page_id=1629"},"modified":"2019-08-30T19:39:15","modified_gmt":"2019-08-30T19:39:15","slug":"historia-parafii","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/www.rozalia-zagnansk.pl\/?page_id=1629","title":{"rendered":"Historia parafii"},"content":{"rendered":"\n<p><strong>Miejsce, w kt\u00f3rym wszystko si\u0119 zacz\u0119\u0142o\u2026<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>W <strong><em>Opisie historycznym ko\u015bcio\u0142a w Zagna\u0144sku<\/em><\/strong> &nbsp;ksi\u0119dza &nbsp;<strong>Izydora Grelli<\/strong> z <strong>1872<\/strong> r. czytamy: \u201e<em>(&#8230;) w miejscu dzisiejszej wsi <\/em>Zagna\u0144sk)<em> i ko\u015bcio\u0142a <\/em>(p.w. \u015bw. Rozalii i \u015bw. Marcina<em>) by\u0142y wielkie lasy, bory i knieje dzikiego zwierza schronienie, stopa ludzka rzadko tu kroczy\u0142a \u2013 niekiedy tylko skrzydlate drapie\u017cne jastrz\u0119bie i or\u0142y szybuj\u0105ce wysoko nad kniej\u0105 dawa\u0142y zna\u0107, \u017ce im te puszcze nie obce, od czasu do czasu zb\u0142\u0105kany my\u015bliwiec nawiedza\u0142 zaro\u015bla odludne i parowy nietykalnych tych obszernych las\u00f3w i bor\u00f3w ci\u0105gn\u0105cych si\u0119 od miasta Opatowa a\u017c prawie do Ko\u0144skich\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>W\u0142a\u015bcicielami opisanych ziem od po\u0142owy XII wieku byli biskupi krakowscy.<\/p>\n\n\n\n<p><em><strong>Pierwsza wzmianka o lokacji Zagna\u0144ska<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n<p>\u201eZagnansko \u2013 wie\u015b nad rzek\u0105 Bobrz\u0105 (\u2026) 1414 rok \u2013 biskup krakowski Wojciech Jastrz\u0119biec &nbsp;\u201e<em>pragn\u0105c podnie\u015b\u0107 dwie pustk\u0105 stoj\u0105ce posiad\u0142o\u015bci (\u201eduas &nbsp;hereditates deserta\u201d) sto\u0142u biskupiego nadaje niejakiemu Augustynowi, so\u0142tysowi z Woli, so\u0142tystwo we wsi \u201eAugustinowo Zagnansko\u201d, w kt\u00f3rej ma osadzi\u0107 &nbsp;16 \u0142an\u00f3w kmiecych. Dwa b\u0119d\u0105 nale\u017ce\u0107 do sto\u0142u biskupa, <\/em><em><br><\/em><em>a dwa so\u0142tysie\u201d<\/em>.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Pierwszy opis Zagna\u0144ska<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Pierwszy do\u015b\u0107 szczeg\u00f3\u0142owy opis Zagna\u0144ska odnajdujemy w dziele Jana D\u0142ugosza \u201eLiber&nbsp;Beneficiorum\u201d z roku 1470 t.1, s. 443 (\u201eKsi\u0119ga beneficj\u00f3w\u201d &#8211; &nbsp;J. D\u0142ugosz spisa\u0142 dobra diecezji&nbsp;krakowskiej).<\/p>\n\n\n\n<p>Czytamy w nim, m.in. \u017ce Zagnansko to wie\u015b nale\u017c\u0105ca do biskup\u00f3w krakowskich, p\u0142ac\u0105ca&nbsp;dziesi\u0119cin\u0119 warto\u015bci do 10 grzywien wice prepozyturze kieleckiej. W omawianym okresie jest&nbsp;to osada do\u015b\u0107 du\u017ca, bo liczy 15 \u0142an\u00f3w kmiecych i 2 \u0142any so\u0142tysie.<\/p>\n\n\n\n<p>W przytoczonym dziele Jana D\u0142ugosza jest tak\u017ce wa\u017cna informacja dotycz\u0105ca dzia\u0142aj\u0105cej tutaj&nbsp;karczmy.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Nazwa Zagna\u0144sk<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Na przestrzeni dziej\u00f3w nazwa Zagna\u0144sk ulega zmianom i tak ju\u017c w dokumentach pisanych&nbsp;z &nbsp;1414 r. i 1470 r. pojawia si\u0119 &nbsp;<strong>Zagnansko<\/strong>, w 1540 r. \u2013 <strong>Zagdansko,<\/strong> a w XVII wieku &#8211;&nbsp;<strong>Zagnansk, Zagna\u0144sko<\/strong>. Dopiero w XIX wieku obok starych, np. Zagda\u0144sko, funkcjonuje&nbsp;nazwa &nbsp;Zagna\u0144sk.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Cz\u0119\u015b\u0107 badaczy &nbsp;przyjmuje, \u017ce jest to nazwa pochodzenia topograficznego (Zagdansko,&nbsp;Zagda\u0144sko ) \u2013 czyli by\u0142aby to osada po\u0142o\u017cona za obiektem &nbsp;o nazwie Gda\u0144sk, ale w pobli\u017cu&nbsp;nie &nbsp;ma miejsca o takiej nazwie.<\/p>\n\n\n\n<p>Nazw\u0119 &nbsp;Zagna\u0144sk mo\u017cna tak\u017ce wyprowadzi\u0107 od wyra\u017cenia \u201e za gd\u0105\u201d, &nbsp;co w j\u0119zyku ludowym&nbsp;znaczy\u0142o \u201eza wod\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>W przekazach ustnych i kronikach pochodzenie nazwy Zagna\u0144sk wi\u0105\u017ce si\u0119 z &nbsp;dzia\u0142aniami&nbsp;biskup\u00f3w &nbsp;krakowskich, kt\u00f3rzy, krn\u0105brnych, niepos\u0142usznych poddanych &nbsp;przenosili z innych&nbsp;swoich ziem, w nieprzebyte bory, aby tutaj karczowali lasy i zak\u0142adali now\u0105 osad\u0119. Wyrazy&nbsp;wygnanie ( wygnan, wyskan ), zagnanie ( zagnan ) mia\u0142y da\u0107 podstaw\u0119 do utworzenie nazwy&nbsp;Zagna\u0144sk.<\/p>\n\n\n\n<p>Ksi\u0105dz Izydor Grella w 1872 r. przytacza podanie: \u201e<em>(&#8230;) Takich to psotnik\u00f3w z ludnych wiosek&nbsp;<\/em><em>swoich <\/em>(biskupi krakowscy)<em> wydalali, wyganiali, zaganiali w jakie\u015b puste miejsca,&nbsp;<\/em><em>a najwi\u0119cej mia\u0142o si\u0119 to odbywa\u0107 z Klucza Siewierskiego do Klucza Samsonowskiego,&nbsp;<\/em><em>a te przybysze tak wygnani dopiero o sobie my\u015ble\u0107 musieli \u2013 nietykalne lasy r\u0105bali, pnie&nbsp;<\/em><em>karczowali, czyste i urodzajne grunta urz\u0105dzali, domki ma\u0142e z chrustu &nbsp;i drzewa budowali&nbsp;<\/em><em>i tak pocz\u0105tkowo ma\u0142\u0105 osad\u0119 utworzyli\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Pocz\u0105tki parafii<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>W XVII wieku Zagna\u0144sk by\u0142 ju\u017c do\u015b\u0107 du\u017c\u0105 osad\u0105 . Posiada r\u00f3wnie\u017c nadany w roku 1658&nbsp;przez kr\u00f3la Jana Kazimierza przywilej zapewniaj\u0105cy bezpiecze\u0144stwo mieszka\u0144com i opiek\u0119&nbsp;w\u0142adcy.<\/p>\n\n\n\n<p>Dlatego w\u0142a\u015bciciel tych ziem &#8211; biskup krakowski Andrzej Trzebicki &#8211; 9 sierpnia 1664 roku&nbsp;erygowa\u0142 parafi\u0119 w Zagna\u0144sku i zarz\u0105dzi\u0142 budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n\n\n\n<p>Powstanie nowej wsp\u00f3lnoty potwierdzaj\u0105 dokumenty nadane w Kielcach 19 pa\u017adziernika&nbsp;1668 roku. Dowiadujemy si\u0119 z nich, \u017ce parafia zosta\u0142a powo\u0142ana do \u017cycia w trosce o&nbsp;wiernych, &nbsp;kt\u00f3rzy nale\u017celi do parafii w Tumlinie <em>\u201e(&#8230;) z powodu odleg\u0142o\u015bci miejsca, nie mog\u0105 dogodnie odwiedza\u0107 swojego ko\u015bcio\u0142a parafialnego w ka\u017cd\u0105 niedziel\u0119 i \u015bwi\u0119ta dla wys\u0142uchania Mszy \u015bwi\u0119tej i dla przyj\u0119cia sakrament\u00f3w, postanowili\u015bmy wznie\u015b\u0107 i powo\u0142a\u0107 nowy ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny we wspomnianej wsi Zagna\u0144sko, pod wezwaniem \u015bw. Rozalii Dziewicy i \u015bw. Marcina Biskupa i Wyznawcy, od\u0142\u0105czony i oddzielony od ko\u015bcio\u0142a tumli\u0144skiego. Podobnie te\u017c ustanowi\u0107 nowego proboszcza w tym\u017ce ko\u015bciele, wyznaczy\u0107&nbsp;<\/em><em>i ustanowi\u0107 uposa\u017cenie wystarczaj\u0105ce dla ko\u015bcio\u0142a i proboszcza, kt\u00f3re dla odpowiedniego<\/em><em><br><\/em><em> i godnego utrzymania ma by\u0107 dane, udzielone i wyodr\u0119bnione z d\u00f3br naszych (&#8230;)\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Historia \u015bwi\u0105tyni<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Biskup Andrzej Trzebicki herbu \u0141ab\u0119d\u017a &#8211; sekretarz kr\u00f3lewski i podkanclerzy wielki koronny, z w\u0142asnych fuduszy wybudowa\u0142 nasz ko\u015bcio\u0142 \u201e<em>(\u2026) maj\u0105cy posadzk\u0119 ciosow\u0105. D\u0142ugo\u015b\u0107 ko\u015bcio\u0142a wynosi\u0142a 42 \u0142okcie, szeroko\u015b\u0107 18 \u0142okci, wysoko\u015b\u0107 15 \u0142okci\u201d.<\/em> &nbsp;Tablica, znajduj\u0105ca si\u0119 w \u015bwi\u0105tyni, zawiera informacj\u0119 o konsekracji dokonanej &nbsp;przez biskupa fundatora 30 maja 1677 r. Wykuty napis w j\u0119zyku \u0142aci\u0144skim g\u0142osi, m.in.: <em>\u201e1677 roku, dnia 30 maja. Najja\u015bniejszy i najdostojniejszy Andrzej Trzebicki, z \u0142aski Bo\u017cej i Stolicy Apostolskiej, biskup krakowski, ksi\u0105\u017c\u0119 siewierski konsekrowa\u0142 ten ko\u015bci\u00f3\u0142 na cze\u015b\u0107 i chwa\u0142\u0119 Boga wszechmog\u0105cego i dla uczczenia \u015bwi\u0119tej Rozalii Dziewicy i \u015bwi\u0119tego Marcina Biskupa i Wyznawcy \u2026\u201d .<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Z opisu wizyty &nbsp;w naszej parafii biskupa Wac\u0142awa Sierakowskiego, kt\u00f3ra odby\u0142a si\u0119 6 sierpnia 1738 r. dowiadujemy si\u0119, \u017ce w \u015bwi\u0105tyni s\u0105 trzy o\u0142tarze: <em>\u201eG\u0142\u00f3wny Pana Jezusa Ukrzy\u017cowanego, u st\u00f3p kt\u00f3rego sta\u0142y dwie osoby drewniane, wyobra\u017cajace Matk\u0119 Bosk\u0105 &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;i \u015bw. Jana. Drugi o\u0142tarz \u015bw. Marcina, trzeci \u015bw. Rozalii\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>W opisie koscio\u0142a &nbsp;Ksi\u0119dz Izydora Grelii z 1872 r. czytamy: \u201e(\u2026) ko\u015bci\u00f3\u0142 tutejszy zbudowany, sklepiony w 6 oknach, sk\u0142ada si\u0119 z Prezbiterium, Nawy Koscio\u0142a i dzwonnicy jedn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 stanowi\u0105cych, gontem modrzewiowym pokryty. (&#8230;) naoko\u0142o ko\u015bcio\u0142a cmentarz procesjonalny murem obwieziony, w murach tych wyloty na \u015bmigownice<\/em> (falkonet, p\u00f3\u0142falkon, soko\u0142\u00f3wka, dzia\u0142o ma\u0142okalibrowe u\u017cywane &nbsp;w XVI-XVII wieku)<em> , z kt\u00f3rych za lepszych dni w czasie uroczysto\u015bci ko\u015bcielnych strzelano \u2013 daj\u0105c zna\u0107 przez to mieszka\u0144com jak wielki dzie\u0144 dla chrze\u015bcijan nadszed\u0142 a kt\u00f3ren w skupieniu i podniesieniu ducha do Tw\u00f3rcy wszechrzeczy obchodzi\u0107 nale\u017cy\u201d.<\/em> Ksi\u0105dz Grella wspomina tak\u017ce o czwartym o\u0142tarzu \u201e<em>Zgon \u015awi\u0119tego J\u00f3zefa<\/em>\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Po rozbudowie (od strony zachodniej \u2013 wej\u015bcie) \u015bwi\u0105tyni rozpocz\u0119tej przez ks. Antoniego Czarkowskiego, doko\u0144czonej przez ks. Paw\u0142a Steci\u0144skiego ko\u015bci\u00f3\u0142 powi\u0119kszono dwukrotnie. Zmieniono fronton, gdy\u017c w miejscu dawnej wie\u017cy \u2013 dzwonnicy, kt\u00f3r\u0105 rozebrano, postawiono dwie wie\u017cyczki. W tym okresie jest ju\u017c pi\u0119\u0107 o\u0142tarzy. Na \u015bcianie po\u0142udniowej znajduje si\u0119 O\u0142tarz Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa. Obok \u015bwi\u0105tyni po stronie po\u0142udniowej &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ks. A. Czarkowski wybudowa\u0142 &nbsp;now\u0105 dzwonnic\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p>Wsp\u00f3\u0142czesny wygl\u0105d ko\u015bcio\u0142a zawdzi\u0119czamy ks. Janowi Kurczabowi. Z jego inicjatywy &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;w latach 1947 \u2013 1953 rozbudowano &nbsp;&nbsp;&nbsp;od strony wschodniej nasz\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119. Najwa\u017cniejsze daty zwi\u0105zane z t\u0105 inwestycj\u0105: 2 wrze\u015bnia 1947 r. ks. biskup Czes\u0142aw Kaczmarek dokona\u0142 po\u015bwi\u0119cenia kamienia w\u0119gielnego; 6 wrze\u015bnia 1953 r. ks. biskup Franciszek Sonik po\u015bwi\u0119ci\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 i odprawi\u0142 w nim pierwsz\u0105 Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105; 1 wrze\u015bnia 1958 r. ks. biskup Czes\u0142aw Kaczmarek &nbsp;konsekrowa\u0142 now\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Duszpasterze parafii<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>\u201eDobry przyk\u0142ad dzia\u0142a nie tylko zewn\u0119trznie, lecz przenika do g\u0142\u0119bi i sprawia w drugim&nbsp;<\/em><\/strong><strong><em>bardzo cenne i bardzo aktywne dobro, jakim jest umocnienie si\u0119 w swoim powo\u0142aniu&nbsp;<\/em><\/strong><strong><em>chrze\u015bcija\u0144skim\u201d. Jan Pawe\u0142 II<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>A oto poczet wszystkich proboszcz\u00f3w pe\u0142ni\u0105cych pos\u0142ug\u0119 duszpastersk\u0105 w naszej parafii.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Pierwszym proboszczem powo\u0142anym w nowo utworzonej &nbsp;przez biskupa krakowskiego&nbsp;Andrzeja Trzebickiego parafii Zagna\u0144sk by\u0142 <strong>ksi\u0105dz Wawrzyniec Lorczy\u0144ski<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n<p>Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 od roku 1664 przez trzydzie\u015bci pi\u0119\u0107 lat, na kt\u00f3re sk\u0142ada si\u0119 m.in.&nbsp;organizowanie parafii oraz budowa naszej \u015bwi\u0105tyni. Jak opisuje ksi\u0105dz Grella,&nbsp;to: <em>\u201eKap\u0142an wysoko uczony, sprawiedliwy, pobo\u017cny i mi\u0142osierny, w Kielcach&nbsp;<\/em><em>pochowany\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Drugim proboszczem by\u0142 <strong>ksi\u0105dz Walenty Klimkiewicz. &nbsp;<\/strong>Obowi\u0105zki swe sprawowa\u0142 przez&nbsp;pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat do roku 1749.<\/p>\n\n\n\n<p>Kolejni to: <strong>ksi\u0105dz Tomasz \u017belazowski, ksi\u0105dz J\u00f3zef Patek, ksi\u0105dz Andrzej Zejfert<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n<p>W latach 1770 &#8211; 1775 &nbsp;nasza parafia nie ma nominowanego sta\u0142ego proboszcza. Zarz\u0105dza ni\u0105&nbsp;kanonik kielecki, a jednocze\u015bnie proboszcz tumli\u0144ski <strong>ks. Szymborski.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>W roku 1775 przybywa do Zagna\u0144ska <strong>ks. Franciszek Erazm Preiss (Prejss).<\/strong> &nbsp;Obejmuj\u0105c nasz\u0105 parafi\u0119, zasta\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 zaniedbany i zniszczony kilkoma po\u017carami, dlatego od razu przyst\u0105pi\u0142 do wykonania niezb\u0119dnych prac przy \u015bwi\u0105tyni. Sw\u0105 niezwyk\u0142\u0105 osobowo\u015bci\u0105 i otwarto\u015bci\u0105 zaskarbi\u0142 sobie szacunek &nbsp;i zaufanie parafian. Z przekaz\u00f3w wynika, \u017ce szczeg\u00f3lnie lubi\u0142y go dzieci: <em>\u201e(&#8230;) ile razy przyje\u017cd\u017ca\u0142 ksi\u0105dz Prejss z Kielc do Zagna\u0144ska &#8211; bo jako Kanonik Kielecki w Kielcach mieszka\u0142 i w niedziel\u0119 do Zagna\u0144ska przybywa\u0142 &#8211; to kilkadziesi\u0105t dzieci z Zagna\u0144ska, Kajetanowa wychodzi\u0142o na drog\u0119 naprzeciwko niemu a spotkawszy Go serdecznie wita\u0142o, r\u0119ce ca\u0142owa\u0142o, sukni si\u0119 jego czepia\u0142o, a ks. Prejss obrazki, bu\u0142eczki i obarzanki im ofiaruj\u0105c, po ojcowsku przyjmuj\u0105c, b\u0142ogos\u0142awi\u0142 i prosi\u0142 Najwy\u017cszego, aby dziatwa wzrasta\u0142a w \u0142asce &nbsp;u Boga i u ludzi &#8211; a nast\u0119pnie ochoczo by\u0142 wprowadzany do swego probostwa\u201d. <\/em>&nbsp;Dzi\u0119ki usilnej pracy szybko zaprowadzi\u0142 \u0142ad w parafii. Ufundowa\u0142 wiele szat i naczy\u0144 liturgicznych. Do dzi\u015b zachowa\u0142a si\u0119 i jest w u\u017cyciu puszka na komunikanty z roku 1787.<\/p>\n\n\n\n<p>Czasy, w kt\u00f3rych przewodzi\u0142 naszej parafii, by\u0142y bardzo niespokojne. Najdramatyczniejsze wydarzenia rozegra\u0142y si\u0119 w 1794 r. podczas powstania ko\u015bciuszkowskiego, gdy ogromnych zniszcze\u0144 i grabie\u017cy dokonywa\u0142y rosyjskie wojska zaborcze (kozacy), a miejscowa ludno\u015b\u0107 wraz ze swym proboszczem ukrywa\u0142a si\u0119 w lasach. Tak opisuje te fakty ks. Preiss w ksi\u0119dze metrykalnej pod dat\u0105 1 wrze\u015bnia 1794 r.: <em>\u201eO! Wielki Bo\u017ce! Jak\u017ce bardzo smutny przeszed\u0142 ten rok 1794. (\u2026) zagna\u0144ski ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 trzykrotnie palony, drzwi ko\u015bcio\u0142a zosta\u0142y przemoc\u0105 otwarte, kielich, patena &nbsp;i inne srebrne naczynia zrabowane, samo tabernakulum wy\u0142amane. Daj Panie pok\u00f3j naszym dniom!\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Mieszka\u0144cy tak wspominali te wydarzenia<em>: \u201e(\u2026) sam ksi\u0105dz Preiss w owym czasie po\u017cogi i wojny &#8211; przez dwa miesi\u0105ce przebrany za wie\u015bniaka w sukmanie i czapce ch\u0142opskiej &#8211; wraz ze swoim ludem b\u0142\u0105ka\u0142 si\u0119 i ukrywa\u0142 po lasach &nbsp;i kniejach. Przez maj i czerwiec &#8211; w ka\u017cd\u0105 niedziel\u0119 tej poniewierki, urz\u0105dziwszy o\u0142tarz przeno\u015bny na pniu grubym, \u015bci\u0119tego buka w uroczysku Barcza w\u015br\u00f3d kniei i zwartego lasu sprawowa\u0142 \u015bwi\u0119t\u0105 ofiar\u0119 Mszy \u015bwi\u0119tej, modl\u0105c si\u0119 za lud sw\u00f3j, modl\u0105c si\u0119 za nieprzyjaci\u00f3\u0142 Ojczyzny swojej, aby j\u0105 jak najpr\u0119dzej opu\u015bcili, nie czyhali na cudze. \u015awi\u0105tobliwy i pobo\u017cny ten Kap\u0142an wycierpia\u0142 w owym czasie wiele.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Po powrocie z tu\u0142aczki ks. F. E. Preiss przyst\u0119puje do odbudowy zniszczonego ko\u015bcio\u0142a. Ponownie wyposa\u017ca \u015bwi\u0105tyni\u0119 w brakuj\u0105ce szaty i naczynia liturgiczne &#8211; \u201e<em>s\u0142owem drugim fundatorem po biskupie <\/em>(A. Trzebickim) <em>nazwanym by\u0107 mo\u017ce\u201d, <\/em>jak pisze ks. Grella.<\/p>\n\n\n\n<p>Parafianie na d\u0142ugie lata zachowali w pami\u0119ci tego niezwyk\u0142ego kap\u0142ana, kt\u00f3ry zmar\u0142 w roku 1805.<\/p>\n\n\n\n<p>W kolejnych latach nasz\u0105 parafi\u0105 administrowali: wikariusz kielecki <strong>ks. Szymon Charazi\u0144ski, <\/strong>&nbsp;nast\u0119pnie <strong>ks. Jan Kalatowicz<\/strong>&nbsp;oraz <strong>benedyktyn Adam Straszewski.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>W 1845 roku obj\u0105\u0142 parafi\u0119 <strong>ks. Izydor Grella<\/strong>, kt\u00f3ry bardzo starannie i sumiennie prowadzi\u0142 dokumentacj\u0119 parafii. To w\u0142a\u015bnie jemu zawdzi\u0119czamy zachowane do naszych czas\u00f3w dokumenty i relacje &nbsp;od powstania parafii do drugiej po\u0142owy XIX wieku, a zamieszczone w \u201eOpisie historycznym ko\u015bcio\u0142a w Zagna\u0144sku\u201d &nbsp;z 1872 r.<\/p>\n\n\n\n<p>W tym to r\u0119kopisie ksi\u0105dz I. Grella tak podsumowuje swoj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w naszej parafii: <em>\u201eKo\u0144cz\u0105c opisanie Ko\u015bcio\u0142a w Zagna\u0144sku wypada mi jeszcze wspomnie\u0107 &nbsp;o restauracji i uporz\u0105dkowaniu tego\u017c, jaki obecnie dobroczynne osoby zaprowadzi\u0142y (&#8230;). W roku 1863 odbudowano now\u0105 plebani\u0119 z drzewa sosnowego rdzennego, sk\u0142adaj\u0105c\u0105 si\u0119 z czterech pokoi obszernych, kuchni, spi\u017carni, dw\u00f3ch piwnic w skale pod domem z wielk\u0105 prac\u0105 wykutych (&#8230;). W roku 1864 ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142 zewn\u0105trz i wewn\u0105trz zosta\u0142 wybielony, od\u015bwie\u017cony kosztem Parafian (&#8230;). W roku 1869 oz\u0142ocono O\u0142tarz \u015awi\u0119tego Marcina, zrestaurowano organy, odmalowano \u0142awki, sprawiono nowe Stacje M\u0119ki Pana Jezusa, sprawiono du\u017cy Dzwon w Warszawie (&#8230;)\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Ksi\u0105dz I. Grella zaopatrywa\u0142 w \u017cywno\u015b\u0107 i odzie\u017c powsta\u0144c\u00f3w styczniowych.<\/p>\n\n\n\n<p>Nast\u0119pc\u0105 ks. I. Grelli zosta\u0142 kanonik sandomierski ksi\u0105dz &nbsp;<strong>Stanis\u0142aw \u015awi\u0105tkiewicz, <\/strong>a po nim ks. <strong>Antoni Lech. <\/strong>Obaj kap\u0142ani silnie zwi\u0105zani byli z ruchem niepodleg\u0142o\u015bciowym przypadaj\u0105cym na czas przed i w trakcie powstania styczniowego.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Stanis\u0142aw \u015awi\u0105tkiewicz <\/strong>(1821 \u2013 1885). W latach 1852 \u2013 1879 by\u0142 proboszczem&nbsp;Czy\u017cowa. We wrze\u015bniu 1862 roku po uroczysto\u015bciach religijno &#8211; patriotycznych na \u015awi\u0119tym&nbsp;Krzy\u017cu jako jeden z trzech ksi\u0119\u017cy wszed\u0142 w sk\u0142ad delegacji wys\u0142anej do Warszawy na&nbsp;rozmowy z Komitetem Centralnym Narodowym. &nbsp;29 pa\u017adziernika 1862 roku na zje\u017adzie&nbsp;w \u015awi\u0119tomarzu zda\u0142 relacj\u0119 z odbytych rozm\u00f3w. Efektem tych dzia\u0142a\u0144 by\u0142a decyzja&nbsp;duchowie\u0144stwa sandomierskiego o \u015bcis\u0142ej wsp\u00f3\u0142pracy z przysz\u0142ymi w\u0142adzami powstania&nbsp;styczniowego.<\/p>\n\n\n\n<p>W roku 1880 ks. S. \u015awi\u0105tkiewicz obejmuje parafi\u0119 &nbsp;&nbsp;w Zagna\u0144sku. W 1885 umiera&nbsp;i zostaje pochowany na naszym cmentarzu. Z przekazu wynika, \u017ce na mogile ksi\u0119dza&nbsp;umieszczona by\u0142a tabliczka z napisem: \u201eKS. STANIS\u0141AW \u015aWI\u0104TKIEWICZ KANONIK&nbsp;SANDOMIERSKI, PLEBAN ZAGNA\u0143SKI, \u017bY\u0141 LAT 65, ZMAR\u0141 7 IX 1885 R.\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Wed\u0142ug opracowa\u0144 ks. S. \u015awi\u0105tkiewicz spoczywa we wsp\u00f3lnej mogile ze swoim nast\u0119pc\u0105 w naszej parafii ks. <strong>Antonim Lechem<\/strong> (1822 \u2013 1897), kt\u00f3ry by\u0142 proboszczem Zagna\u0144skim w latach 1886 \u2013 1897. Niestety na temat tej postaci zachowa\u0142o si\u0119 niewiele &nbsp;informacji.<\/p>\n\n\n\n<p>23 wrze\u015bnia 1897 roku przybywa do Zagna\u0144ska nowy proboszcz ksi\u0105dz <strong>Antoni Czarkowski<\/strong>, 10 czerwca 1902 roku ksi\u0105dz Antoni Czarkowski zosta\u0142 przeniesiony na probostwo w Gowarczowie &#8211; powiat konecki, gubernia radomska.<\/p>\n\n\n\n<p>W ci\u0105gu pi\u0119ciu lat pe\u0142nienia funkcji proboszcza w naszej parafii ks. Czarkowski zadba\u0142 nie tylko o \u015bwi\u0105tyni\u0119, ale przede wszystkim mia\u0142 ogromny wp\u0142yw na wiernych.<\/p>\n\n\n\n<p>W pierwszym roku m.in. rozpocz\u0105\u0142 prace, polegaj\u0105ce na porz\u0105dkowaniu terenu wok\u00f3\u0142 ko\u015bcio\u0142a, a poniewa\u017c ten: \u201e<em>by\u0142 za ma\u0142y i w \u017caden spos\u00f3b nie m\u00f3g\u0142 pomie\u015bci\u0107 parafian &nbsp;podczas nabo\u017ce\u0144stwa, dlatego zrobiono ze strony zachodniej ko\u015bcio\u0142a przybud\u00f3wek czasowy z desek.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>W 1898 roku: <em>\u201ePlac ko\u015bcielny zosta\u0142 ogrodzony, splantowany i zasiany traw\u0105. Dobudowano drug\u0105 po\u0142ow\u0119 organist\u00f3wki od strony zachodniej i ca\u0142\u0105 pokryto nowym gontem. Przygotowano wapno do powi\u0119kszenia ko\u015bcio\u0142a\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Niew\u0105tpliwie olbrzymi\u0105 zas\u0142ug\u0105 ksi\u0119dza Czarkowskiego by\u0142o za\u0142o\u017cenie <em>\u201eszk\u00f3\u0142ki przy ko\u015bciele na organist\u00f3wce, w kt\u00f3rej Antoni Serafin uczy\u0142 dzieci w\u0142o\u015bcian czyta\u0107 i pisa\u0107\u201d.<\/em> Pog\u0142\u0119bianie wiedzy religijnej odbywa\u0142o si\u0119 r\u00f3wnie\u017c w ka\u017cd\u0105 niedziel\u0119 i \u015bwi\u0119ta, &nbsp;polega\u0142o na czytaniu, obja\u015bnianiu s\u0142owa Bo\u017cego lub \u017cywota \u015bwi\u0119tego, kt\u00f3rego uroczysto\u015b\u0107 obchodzono.<\/p>\n\n\n\n<p>W roku 1899: <em>\u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 powi\u0119kszono od strony zachodniej o drugie tyle. U\u017cyto do tego kamienia piaskowego i w ma\u0142ej ilo\u015bci wapiennego, kt\u00f3ry pozosta\u0142 od zburzonej wie\u017cy\u201d, <\/em>pe\u0142ni\u0105cej dawniej funkcj\u0119 dzwonnicy. Dobudowan\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 ko\u015bcio\u0142a pokryto gontem.<\/p>\n\n\n\n<p>W nast\u0119pnym roku z ciosanego kamienia wzniesiono mury nowej dzwonnicy. \u015awi\u0105tyni\u0119 wewn\u0105trz i na zewn\u0105trz otynkowano oraz <em>\u201esprawiono \u017cyrandol (&#8230;) na dwadzie\u015bcia cztery \u015bwiece za 125 rubli\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>W kolejnych dw\u00f3ch latach m.in. uko\u0144czono budow\u0119 dzwonnicy i pokryto j\u0105 blach\u0105. Wewn\u0105trz zawieszono nowy dzwon, kt\u00f3remu nadano imi\u0119 \u201eAntoni\u201d. Sprowadzono nowe organy o dziesi\u0119ciu g\u0142osach oraz stacje Drogi Krzy\u017cowej.<\/p>\n\n\n\n<p>Dla swych nast\u0119pc\u00f3w ks. Czarkowski pozostawi\u0142 szczeg\u00f3\u0142owy opis nabo\u017ce\u0144stw ca\u0142ego roku oraz szereg wskaz\u00f3wek duszpasterskich dotycz\u0105cych Zagna\u0144ska.<\/p>\n\n\n\n<p>Nast\u0119pca ksi\u0119dza A. Czarkowskiego zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko proboszcza w Zagna\u0144sku w 1902 r. ksi\u0105dz <strong>Pawe\u0142 Steci\u0144ski<\/strong>, kt\u00f3ry po obj\u0119ciu naszej parafii bardzo aktywnie prowadzi\u0142 prace przy \u015bwi\u0105tyni, na cmentarzu i w zabudowaniach gospodarczych \u2013 m.in. w 1903 r. uko\u0144czono bit\u0105 drog\u0119 od ko\u015bcio\u0142a do szosy, obsadzaj\u0105c j\u0105 &nbsp;drzewami. Dwa lata p\u00f3\u017aniej u\u0142o\u017cono z p\u0142yt kamiennych chodnik przed g\u0142\u00f3wnym wej\u015bciem i z boku \u015bwi\u0105tyni do zakrystii. W roku 1906 &nbsp;zosta\u0142 odnowiony wielki o\u0142tarz, umieszczono w nim obraz Niepokalanego Pocz\u0119cia NMP, kt\u00f3rym zas\u0142aniano Krzy\u017c po zako\u0144czeniu nabo\u017ce\u0144stwa. W 1912 r. odnowiono tak\u017ce pozosta\u0142e o\u0142tarze i ambon\u0119. W tym samym roku wykonano \u017celazn\u0105 bram\u0119 oraz trzy furtki w ogrodzeniu cmentarza.<\/p>\n\n\n\n<p>Po \u015bmierci ks. Paw\u0142a Steci\u0144skiego w 1926 roku &nbsp;przez kr\u00f3tki czas parafi\u0105 administrowa\u0142 &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<strong>ks. Adam Molisak &#8211; <\/strong>p\u00f3\u017aniejszy profesor Seminarium Duchownego &nbsp;w Kielcach<strong>, &nbsp;<\/strong>nast\u0119pnie &nbsp;12 pa\u017adziernika 1926 r. przyby\u0142 do Zagna\u0144ska <strong>ks. Edward Brodowski<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n<p>M\u0142ody, energiczny kap\u0142an niemal od razu przyst\u0105pi\u0142 do szeregu prac konserwatorskich: uporz\u0105dkowa\u0142 \u015bwi\u0105tyni\u0119, naprawi\u0142 dachy na ko\u015bciele, plebanii i organist\u00f3wce, zakupi\u0142 nowe sprz\u0119ty liturgiczne. Dbaj\u0105c o rozw\u00f3j duchowy parafian zorganizowa\u0142 8 wrze\u015bnia 1927 roku licz\u0105c\u0105 370 os\u00f3b pielgrzymk\u0119 na Jasn\u0105 G\u00f3r\u0119. W nast\u0119pnym roku sprawiono relikwiarz na Drzewo Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego. Star\u0105, drewnian\u0105 ambon\u0119 zast\u0105pi\u0142a nowa.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1930 r. przybywa do Zagna\u0144ska i obejmuje probostwo ksi\u0105dz <strong>Boles\u0142aw Rydzy<\/strong>. Pracuj\u0105c&nbsp;W naszej wsp\u00f3lnocie, dba\u0142 przede wszystkim o rozw\u00f3j religijny parafian. W ka\u017cd\u0105 niedziel\u0119&nbsp;przed kazaniem w czasie sumy recytowa\u0142 razem z obecnymi na Mszy \u015bw. katechizm.&nbsp;Urodzi\u0142 si\u0119 w Busku 22 listopada 1885 r. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie, po uko\u0144czeniu Seminarium&nbsp;Duchownego w Kielcach, otrzyma\u0142 17 X 1909 r. Prac\u0119 duszpastersk\u0105 pe\u0142ni\u0142 w Dzie\u017cgowie,&nbsp;Pogoni, Katedrze Kieleckiej, Czeladzi, W\u0142oszczowie. W roku 1916 zostaje profesorem&nbsp;Szko\u0142y Realnej w Sosnowcu. Dwa lata p\u00f3\u017aniej pe\u0142ni funkcj\u0119 wikariusza we Wodzis\u0142awiu,&nbsp;gdzie 1930 r. otrzymuje tytu\u0142 wicedziekana s\u0119dziszowskiego. Jeszcze w tym samym roku&nbsp;rezygnuje &nbsp;z tej funkcji, aby obj\u0105\u0107 probostwo w Zagna\u0144sku, zostaje tak\u017ce dyrektorem&nbsp;diecezjalnym Trzeciego Zakonu oraz patronem Zwi\u0105zku Robotnik\u00f3w Chrze\u015bcija\u0144skich.<\/p>\n\n\n\n<p>Wkr\u00f3tce otrzymuje tytu\u0142 wicedziekana kieleckiego.<\/p>\n\n\n\n<p>W lipcu 1940 r. opuszcza nasz\u0105 parafi\u0119,&nbsp;by obj\u0105\u0107 probostwo w Szyd\u0142owie, sk\u0105d w 1945 r. przechodzi do Brzezin. W roku 1950 zostaje&nbsp;mianowany kanonikiem honorowym kieleckiej kapitu\u0142y. Trzy lata p\u00f3\u017aniej obejmuje urz\u0105d&nbsp;dziekana i proboszcza w Chmielniku. &nbsp;Zmar\u0142 4 II 1956 r. i zosta\u0142 pochowany w grobowcu&nbsp;rodzinnym w Busku.<\/p>\n\n\n\n<p>25 lipca 1940 roku nasz\u0105 parafi\u0119 obejmuje <strong>ks. Jan Kurczab, <\/strong>kt\u00f3ry w swej pracy duszpasterskiej ogromn\u0105 wag\u0119 przywi\u0105zywa\u0142 do edukacji dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Z zapisk\u00f3w kronikarskich wynika, \u017ce z rado\u015bci\u0105 wspomina\u0142 czas, w kt\u00f3rym jako wikariusz przeci\u0105\u017cony by\u0142 nadmiarem godzin lekcyjnych.<\/p>\n\n\n\n<p>Pobyt ksi\u0119dza J. Kurczaba w naszej parafii przypada m.in. na lata okupacji hitlerowskiej. Proboszcz organizuje tajne komplety (tajne nauczanie), troszcz\u0105c si\u0119 o wychowanie religijne i gruntowne wykszta\u0142cenie m\u0142odzie\u017cy, mieszkaj\u0105cej na terenie Zagna\u0144ska. W kronikach parafialnych czytamy: <em>\u201eWiele wyk\u0142ad\u00f3w oraz egzaminy z racji tzw. ma\u0142ej matury odbywa\u0142y si\u0119 na plebanii. W jednym wypadku tylko przytomno\u015b\u0107 umys\u0142u ks. proboszcza i znajomo\u015b\u0107 j\u0119zyka niemieckiego uchroni\u0142y zebranych przed niebezpiecze\u0144stwem dekonspiracji\u201d.<\/em> <br>Ks. J. Kurczab prowadzi tak\u017ce zaj\u0119cia w Szkole Powszechnej w Zagna\u0144sku \u2013 Chrustach.<\/p>\n\n\n\n<p>W trudnych latach wojny po likwidacji przez okupanta Seminarium Duchownego w Kielcach, przyjmuje na plebanii pi\u0119ciu alumn\u00f3w tej uczelni, zapewniaj\u0105c im utrzymanie i opiek\u0119 duchow\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>Umiej\u0119tno\u015b\u0107 pracy i obcowania z m\u0142odzie\u017c\u0105 przynosi wymierne korzy\u015bci, ks. J. Kurczab wychowa\u0142 dziewi\u0119ciu kandydat\u00f3w do kap\u0142a\u0144stwa, trzech braci zakonnych i cztery siostry zakonne.<\/p>\n\n\n\n<p>W czasie II wojny \u015bwiatowej:<em>\u201eTeren \u015bwi\u0119tokrzyski nasycony by\u0142 r\u00f3\u017cnymi formacjami partyzant\u00f3w, kt\u00f3re cz\u0119sto na plebanii znajdowa\u0142y wsparcie i schronienie. W ko\u015bciele za o\u0142tarzem znajdowa\u0142o si\u0119 radio, a na strychu ukryta bro\u0144. (&#8230;) Wzmo\u017cona dzia\u0142alno\u015b\u0107 partyzant\u00f3w, mog\u0142a w ka\u017cdej chwili spowodowa\u0107 pacyfikacj\u0119 ze strony gestapo. Ksi\u0105dz proboszcz razem z ludno\u015bci\u0105 podj\u0119li wotum, \u017ce je\u017celi prze\u017cyj\u0105 szcz\u0119\u015bliwie wojn\u0119, wybuduj\u0105 nowy ko\u015bci\u00f3\u0142 odpowiadaj\u0105cy powierzchni\u0105 do potrzeb ilo\u015bci parafian\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Ksi\u0105dz Jan Kurczab w trudnych latach okupacji organizowa\u0142 pomoc materialn\u0105 dla miejscowej i przesiedlonej z Pozna\u0144skiego do Zagna\u0144ska ludno\u015bci. Przez pewien czas by\u0142 przewodnicz\u0105cym akcji pomocy charytatywnej dla przesiedle\u0144c\u00f3w z teren\u00f3w w\u0142\u0105czonych do Rzeszy, tzw. RGO (Rada Gminna Opieku\u0144cza).<\/p>\n\n\n\n<p>W kronice czytamy<em>: \u201eSpieszy\u0142 tak\u017ce z realn\u0105 pomoc\u0105 ludno\u015bci n\u0119kanej akcjami pacyfikacyjnymi i najazdami niemieckich korpus\u00f3w karnych. Cz\u0119sto by\u0142 pierwszym cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry w imi\u0119 chrze\u015bcija\u0144skiej mi\u0142o\u015bci jako duszpasterz wyci\u0105ga\u0142 do pogorzelc\u00f3w \u017cyczliw\u0105 d\u0142o\u0144, podnosi\u0142 na duchu strapionych i organizowa\u0142 z ambony akcje spo\u0142ecznej pomocy materialnej\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Wsp\u00f3\u0142czesny wygl\u0105d ko\u015bcio\u0142a zawdzi\u0119czamy ks. Janowi Kurczabowi. Z jego inicjatywy w latach 1947 \u2013 1953 rozbudowano &nbsp;&nbsp;&nbsp;od strony wschodniej nasz\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119. Dzi\u0119ki staraniom ks. J. Karczuba budowa ko\u015bcio\u0142a przebiega\u0142a sprawnie, prace wykonywali parafianie, kt\u00f3rzy tak\u017ce finansowali t\u0119 inwestycj\u0119 w formie dobrowolnych ofiar.<\/p>\n\n\n\n<p>Wi\u0119kszo\u015b\u0107 prac wykonywana by\u0142a r\u0119cznie. \u0141opatami i kilofami w skalistym pod\u0142o\u017cu g\u00f3ry kopano fundamenty. &nbsp;Niezb\u0119dne, ogromne ilo\u015bci piasku i wody z rzeki Bobrzy oraz wiele innych materia\u0142\u00f3w na plac budowy dowo\u017cono furmankami. Potrzebny piaskowiec sprowadzano z centralnych rejon\u00f3w Puszczy \u015awi\u0119tokrzyskiej. Zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce przy o\u015bwietleniu elektrycznym pracowano bez przerwy ca\u0142\u0105 dob\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p>R\u00f3wnocze\u015bnie z rozbudow\u0105 ko\u015bcio\u0142a ksi\u0105dz Jan Kurczab podj\u0105\u0142 szereg wa\u017cnych inwestycji. Zrekonstruowa\u0142 g\u00f3rn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 zniszczonej w czasie wojny dzwonnicy, kupi\u0142 trzy dzwony. Star\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 \u015bwi\u0105tyni ob\u0142o\u017cono p\u0142ytami bia\u0142ego piaskowca. Teren ko\u015bcio\u0142a ogrodzono. Uporz\u0105dkowa\u0142 cmentarz grzebalny i otoczy\u0142 go murem.<\/p>\n\n\n\n<p>Wybudowa\u0142 nowy dom parafialny (organist\u00f3wk\u0119), gdzie znajdowa\u0142y si\u0119 mieszkania dla organisty i ko\u015bcielnego oraz, wykorzystywana do dzi\u015b, ma\u0142a scena. Ostatni\u0105 du\u017c\u0105 inwestycj\u0105 by\u0142a plebania.<\/p>\n\n\n\n<p>W nowej cz\u0119\u015bci ko\u015bcio\u0142a wykonano polichromi\u0119, po\u0142o\u017cono posadzk\u0119 oraz zainstalowano nag\u0142o\u015bnienie.<\/p>\n\n\n\n<p>Funkcj\u0119 proboszcza sprawowa\u0142 do 1971 roku, w kt\u00f3rym &nbsp;22 maja przyj\u0105\u0142 obowi\u0105zki proboszcza i dziekana w Proszowicach. Ksi\u0105dz Jan Kurczab zmar\u0142 na zawa\u0142 serca 3 sierpnia 1978 roku. Zosta\u0142 pochowany &nbsp;w rodzinnej miejscowo\u015bci Zago\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>22 sierpnia 1971 roku zosta\u0142 wprowadzony jako nowy proboszcz ksi\u0105dz kanonik <strong>Stefan Nowaczek<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n<p>Jak czytamy &nbsp;&nbsp;w kronice parafialnej: \u201e<em>W Zagna\u0144sku pracowa\u0142 przez dwa lata. Podj\u0105\u0142 walk\u0119 z \u201emelinami\u201d \u2013 w kt\u00f3rych o ka\u017cdej porze dnia i nocy mo\u017cna by\u0142o kupi\u0107 napoje alkoholowe. To sprzyja\u0142o rozpijaniu m\u0119\u017cczyzn. &nbsp;W czasie wizyty pasterskiej (kol\u0119dy) domy takie opuszczano. Powsta\u0142 wielki ferment w spo\u0142ecze\u0144stwie. Jedni to chwalili, inni pot\u0119piali\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>W czerwcu 1973 r. mia\u0142o miejsce nawiedzenie naszej parafii przez Obraz Matki Boskiej Cz\u0119stochowskiej.<\/p>\n\n\n\n<p>W sierpniu 1973 roku ks. S. Nowaczek odszed\u0142 z naszej wsp\u00f3lnoty, aby obj\u0105\u0107 parafi\u0119&nbsp;W Busku, gdzie pe\u0142ni\u0142 sw\u0105 pos\u0142ug\u0119 do emerytury.<\/p>\n\n\n\n<p>9 wrze\u015bnia 1973 roku proboszczem naszej parafii zosta\u0142 <strong>ks.<\/strong> &nbsp;&nbsp;<strong>J\u00f3zef Piwowarczyk<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n<p>Warunki, w jakich przysz\u0142o nowemu duszpasterzowi rozpoczyna\u0107 prac\u0119 w naszej wsp\u00f3lnocie, by\u0142y bardzo trudne. <em>\u201eOtoczenie ko\u015bcio\u0142a, plebanii, organist\u00f3wki by\u0142o odstraszaj\u0105ce. W ca\u0142ej mocy pracowa\u0142a na trzy zmiany kopalnia kamienia dolomitu. Dwa razy dziennie a nawet wi\u0119cej pot\u0119\u017cne strza\u0142y materia\u0142\u00f3w wybuchowych dostarcza\u0142y \u0142amanego ze ska\u0142y kamienia. Do\u015b\u0107 cz\u0119sto w okolicy wylatywa\u0142y szyby. (\u2026.) Warkot i tumany py\u0142u stanowi\u0142y wielk\u0105 uci\u0105\u017cliwo\u015b\u0107. (&#8230;) Olbrzymie sterty przemielonego kamienia przewy\u017csza\u0142y wysoko\u015b\u0107 organist\u00f3wki. Do\u015b\u0107 cz\u0119sto praca trwa\u0142a nie tylko w soboty, ale i w niedziele\u201d.<\/em> Dopiero ten opis pozwala zrozumie\u0107, dlaczego czterech ksi\u0119\u017cy, kt\u00f3rzy wcze\u015bniej otrzymali propozycj\u0119 obj\u0119cia naszej parafii, zrezygnowa\u0142o.<\/p>\n\n\n\n<p>Ksi\u0105dz &nbsp;&nbsp;J\u00f3zef Piwowarczyk podj\u0105\u0142 wiele dzia\u0142a\u0144 w naszej parafii. W 1983 r. powi\u0119kszono&nbsp;cmentarz. W latach siedemdziesi\u0105tych konieczna okaza\u0142a si\u0119 odnowa wn\u0119trza \u015bwi\u0105tyni,&nbsp;a szczeg\u00f3lnie zniszczonej polichromii, gdy\u017c <em>\u201eup\u0142ywaj\u0105ce lata wykazywa\u0142y stopniowe<\/em><em>&nbsp;zanikanie obraz\u00f3w, odpadanie od \u015bcian farby\u201d,<\/em> a tak\u017ce pojawi\u0142a si\u0119 ple\u015b\u0144. Po konsultacjach&nbsp;z tw\u00f3rc\u0105 polichromii oraz wojew\u00f3dzkim konserwatorem zabytk\u00f3w postanowiono zmieni\u0107&nbsp;wystr\u00f3j, dbaj\u0105c o r\u00f3wnoczesne zabezpieczenie mur\u00f3w. Autorem projektu zosta\u0142 profesor&nbsp;Kazimierz Morway, a g\u0142\u00f3wnymi wykonawcami Jadwiga i Jerzy Sznajderowie.<\/p>\n\n\n\n<p>Przygotowanie ko\u015bcio\u0142a trwa\u0142o dwa lata. Parafianie, pracuj\u0105c na pot\u0119\u017cnych rusztowaniach,&nbsp;mozolnie usuwali zniszczon\u0105 polichromi\u0119. Nast\u0119pnie: <em>\u201eZastosowano stare wapno i pod&nbsp;<\/em><em>kierunkiem fachowc\u00f3w dokonali przecierki tynk\u00f3w. Na to po\u0142o\u017cono pobia\u0142k\u0119. Zainstalowano&nbsp;<\/em><em>trzy otwory wentylacyjne w oknach rotundy\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Polichromi\u0119 uko\u0144czono w roku 1979, a w 1983 r. po\u015bwi\u0119ci\u0142 j\u0105 biskup Stanis\u0142aw Szymecki.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u201eW Zagna\u0144sku bardzo trudn\u0105 spraw\u0105 by\u0142o miejsce nauczania religii. Stary drewniany budynek o jednej izbie (&#8230;) nie m\u00f3g\u0142 wystarczy\u0107 dla Technikum Le\u015bnego i Szko\u0142y Zbiorczej&nbsp;<\/em><em>w Zagna\u0144sku\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Dzi\u0119ki inicjatywie ks. J. Piwowarczyka: <em>\u201ePodj\u0119to my\u015bl budowy domu katechetycznego\u201d.<\/em> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Po zakupieniu dzia\u0142ki przy ulicy Turystycznej w maju 1985 r. ks. J. Piwowarczyk uzyska\u0142 z Urz\u0119du Gminy zezwolenie na budow\u0119. <em>\u201eProjekt przewidywa\u0142 trzy sale katechetyczne, hol, trzy pomieszczenia i kaplic\u0119. Na pi\u0119trze sze\u015b\u0107 mieszka\u0144. Na wst\u0119pie wybudowano o charakterze przej\u015bciowym salk\u0119 katechetyczn\u0105 z gara\u017cem. W niej odbywa\u0142y si\u0119 lekcje religii\u201d<\/em>.<\/p>\n\n\n\n<p>19 wrze\u015bnia 1992 r. ks. biskup Stanis\u0142aw Szymecki po\u015bwi\u0119ci\u0142 kaplic\u0119. Od tej pory codziennie po po\u0142udniu, a w niedziel\u0119 o godz. 10.30 i 16.00 odprawiano Msz\u0119 \u015bw.<\/p>\n\n\n\n<p>24 czerwca 1996 r. ks. biskup Kazimierz Ryczan erygowa\u0142 now\u0105 parafi\u0119 p.w. \u015aw. J\u00f3zefa Oblubie\u0144ca &nbsp;NMP w Zagna\u0144sku. W 2005 r. ks. J. Piwowarczyk odszed\u0142 na emerytur\u0119 i zamieszka\u0142 w Domu Ksi\u0119\u017cy Emeryt\u00f3w w Kielcach.<\/p>\n\n\n\n<p>1 pa\u017adziernika 2008 r. odby\u0142 si\u0119 uroczysty pogrzeb wieloletniego proboszcza ks. J\u00f3zefa Piwowarczyka, kt\u00f3ry zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym.<\/p>\n\n\n\n<p>21 sierpnia 2005 roku decyzj\u0105 ksi\u0119dza biskupa Kazimierza Ryczana proboszczem naszej parafii zosta\u0142 ksi\u0105dz <strong>Witold Janocha.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Przez trzy lata przewodzi\u0142 naszej wsp\u00f3lnocie, dbaj\u0105c o rozw\u00f3j duchowy parafian, jak r\u00f3wnie\u017c o sprawy materialne ko\u015bcio\u0142a. Przygotowa\u0142 nas na najwa\u017cniejsze wydarzenie ostatnich lat \u2013 peregrynacj\u0119 Obrazu Matki Bo\u017cej Cz\u0119stochowskiej. Tworz\u0105c \u015bwietlic\u0119 \u201ePrzysta\u0144\u201d, po\u0142\u0105czy\u0142 m\u0142odych parafian, kt\u00f3rzy znale\u017ali &nbsp;mo\u017cliwo\u015b\u0107 sp\u0119dzania wolnego czasu, rozwijania talent\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n<p>10 listopada 2006 r. po raz pierwszy nasza \u015bwi\u0105tynia by\u0142a widoczna r\u00f3wnie\u017c noc\u0105: <em>\u201eKrzy\u017cuj\u0105ce si\u0119 smugi \u015bwiat\u0142a wydobywaj\u0105cego si\u0119 z ziemi, daj\u0105 wra\u017cenie, jakby \u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 dwa \u015bwiaty &#8211; z g\u00f3ry i z do\u0142u\u201d<\/em>.<\/p>\n\n\n\n<p>Podj\u0119te przez ks. W. Janoch\u0119 dzia\u0142ania by\u0142y skierowane na rozw\u00f3j duchowy parafian, prace przy \u015bwi\u0105tyni i jej otoczeniu oraz porz\u0105dkowanie cmentarza parafialnego.<\/p>\n\n\n\n<p>Odbywa\u0142y si\u0119 pielgrzymki, m.in. do Sanktuarium Matki Bo\u017cej Fatimskiej na Krzept\u00f3wkach &nbsp;w Zakopanem \u2013 celem by\u0142o sprowadzenie &nbsp;do naszego ko\u015bcio\u0142a figury Matki Boskiej Fatimskiej oraz do Sanktuarium Matki Bo\u017cej Ostrobramskiej i Sanktuarium Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego w Wilnie.<\/p>\n\n\n\n<p>Dbaj\u0105c o ko\u015bci\u00f3\u0142, ksi\u0105dz Proboszcz podj\u0105\u0142 wiele zada\u0144, z kt\u00f3rych cz\u0119\u015b\u0107 jest kontynuowana. Oto niekt\u00f3re: wstawienie nowych \u0142awek, wymiana okien w najstarszej cz\u0119\u015bci \u015bwi\u0105tyni i rozpocz\u0119cie gruntownego remontu, odnowienie organ\u00f3w i ch\u00f3ru, za\u0142o\u017cenie nowej instalacji elektrycznej. Rozpocz\u0119to prace wok\u00f3\u0142 \u015bwi\u0105tyni: wykonano instalacj\u0119 przeciwburzow\u0105 i odwadniaj\u0105c\u0105, uporz\u0105dkowano otoczenie, po\u0142o\u017cono chodnik przed g\u0142\u00f3wnym wej\u015bciem i przygotowano grunt pod nowy chodnik wok\u00f3\u0142 ko\u015bcio\u0142a. Wyremontowano schody prowadz\u0105ce do \u015bwi\u0105tyni od strony po\u0142udniowej. Zainstalowano elektryczny nap\u0119d dzwon\u00f3w. Rozpocz\u0119to porz\u0105dkowanie otoczenia plebanii.<\/p>\n\n\n\n<p>Wiele dzia\u0142a\u0144 ksi\u0119dza Witolda Janochy dotyczy\u0142o cmentarza. Uda\u0142o si\u0119 przeprowadzi\u0107 dok\u0142adn\u0105 inwentaryzacj\u0119 i opracowano regulamin. Po\u0142o\u017cono na g\u0142\u00f3wnych alejkach kostk\u0119, wymieniono bram\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p>Jednym z trwa\u0142ych efekt\u00f3w dzia\u0142a\u0144 ks. Proboszcza jest wydawany &nbsp;\u201eNiedzielnik\u201d \u2013 parafialny informator.<\/p>\n\n\n\n<p>Po opuszczeniu naszej wsp\u00f3lnoty ksi\u0105dz Witold Janocha podj\u0105\u0142 nowe zadanie \u2013 prac\u0119 w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Paw\u0142a II.<\/p>\n\n\n\n<p>Od 2008 roku proboszczem naszej parafii by\u0142 &nbsp;<strong>Ks. Tadeusz Skrzyniarz<\/strong>, kt\u00f3ry kontynuowa\u0142 dzie\u0142o poprzednika i podejmowa\u0142 wiele nowych dzia\u0142a\u0144 w naszej wsp\u00f3lnocie parafialnej.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Ks. Tadeusz Skrzyniarz <\/strong>urodzi\u0142 si\u0119 25 wrze\u015bnia 1959 roku w Bielinach. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y \u015bredniej wst\u0105pi\u0142 do Wy\u017cszego Seminarium Duchownego w Kielcach.<\/p>\n\n\n\n<p>25 maja 1985 roku przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia prezbiteratu z r\u0105k Ks. Biskupa Stanis\u0142awa Szymeckiego.<\/p>\n\n\n\n<p>Jako wikariusz przez rok pracowa\u0142 w parafii p.w. \u015bw. Stanis\u0142awa &nbsp;&nbsp;w Tumlinie, dwa lata w parafii p.w. Podwy\u017cszenia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego &nbsp;w S\u0142awkowie, nast\u0119pnie od 1988 r. w parafii p.w. Podwy\u017cszenia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego w Kazimierzy Wielkiej oraz &nbsp;w parafii p.w. &nbsp;Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego w Kielcach, gdzie przebywa\u0142 sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy.<\/p>\n\n\n\n<p>Rok 1991 to nowy rozdzia\u0142 w \u017cyciu ks. T. Skrzyniarza, kt\u00f3ry rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 duszpastersk\u0105 w nowo tworz\u0105cym si\u0119 Ordynariacie Polowym Wojska Polskiego u boku Ks. Biskupa S\u0142awoja Leszka G\u0142\u00f3dzia. Przez okres dw\u00f3ch lat w Ordynariacie Polowym pracowa\u0142 w administracji oraz pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kapelana Nadwi\u015bla\u0144skich Jednostek Wojskowych.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1993 roku otrzyma\u0142 nominacj\u0119 na proboszcza parafii Garnizonowej w Kielcach, b\u0119d\u0105c kapelanem kontyngentu ONZ w Kielcach na Buk\u00f3wce. Przez 7 lat by\u0142 r\u00f3wnocze\u015bnie dziekanem okr\u0119gu krakowskiego.<\/p>\n\n\n\n<p>Od 1996 r. przez p\u00f3\u0142tora roku przebywa\u0142 jako kapelan w wojskach ONZ na Wzg\u00f3rzach Golan.<\/p>\n\n\n\n<p>W roku 1998 obj\u0105\u0142 plac\u00f3wk\u0119 jako proboszcz garnizonu i parafi\u0119 w Rzeszowie. Pe\u0142ni\u0142 jako pierwszy po II wojnie \u015bwiatowej funkcj\u0119 kapelana wojsk podhala\u0144skich.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1999 roku zosta\u0142 pra\u0142atem Jego \u015awi\u0105tobliwo\u015bci Ojca \u015awi\u0119tego Jana Paw\u0142a II.<\/p>\n\n\n\n<p>W 2001 roku wr\u00f3ci\u0142 do Diecezji Kieleckiej i obj\u0105\u0142 parafi\u0119 w Mnichowie. Po 7 latach duszpasterskiej pracy z woli Ks. Biskupa Ordynariusza zosta\u0142 proboszczem w naszej parafii.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Ks. pra\u0142at p\u0142k TADEUSZ SKRZYNIARZ zmar\u0142 w 57. roku \u017cycia i 32. roku&nbsp;<\/strong><strong>kap\u0142a\u0144stwa. Ca\u0142a wsp\u00f3lnota parafialna po\u017cegna\u0142a swego proboszcza 22 wrze\u015bnia&nbsp;<\/strong><strong>2016 r., z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 wspominaj\u0105c Jego prac\u0119 na rzecz parafii, m.in. podj\u0119cie&nbsp;<\/strong><strong>wielu prac remontowych.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Od &nbsp;1 pa\u017adziernika 2016 r. proboszczem naszej parafii jest ks. Andrzej Drapa\u0142a, dr filozofii&nbsp;i mgr lic. teol.<\/p>\n\n\n\n<p>Opracowa\u0142: Roman Piskulak<\/p>\n ","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Miejsce, w kt\u00f3rym wszystko si\u0119 zacz\u0119\u0142o\u2026 W Opisie historycznym ko\u015bcio\u0142a w Zagna\u0144sku &nbsp;ksi\u0119dza &nbsp;Izydora Grelli z 1872 r. czytamy: \u201e(&#8230;) w miejscu [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_acf_changed":false,"jetpack_post_was_ever_published":false,"footnotes":""},"class_list":["post-1629","page","type-page","status-publish","hentry"],"acf":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/Paz7cl-qh","_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.rozalia-zagnansk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1629","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.rozalia-zagnansk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.rozalia-zagnansk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.rozalia-zagnansk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.rozalia-zagnansk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1629"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.rozalia-zagnansk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1629\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1630,"href":"http:\/\/www.rozalia-zagnansk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1629\/revisions\/1630"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.rozalia-zagnansk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1629"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}